🕯️Μορφοβούνι, 1940–1945 — Οι μαύρες σελίδες της ιστορίας μας
Υπάρχουν τόποι που κουβαλούν στις πέτρες τους τις χαρές και τις λύπες των ανθρώπων τους. Τόποι που γνώρισαν τη φτώχεια, τον πόλεμο, την καταστροφή, αλλά βρήκαν τη δύναμη να ξανασταθούν όρθιοι.
Ένας τέτοιος τόπος είναι και το δικό μας Βουνέσι, το σημερινό Μορφοβούνι.
Στα χρόνια της Κατοχής, οι άνθρωποι του χωριού μας έζησαν ημέρες που δεν πρέπει να ξεχαστούν. Ο φόβος, η πείνα, η Αντίσταση και η απώλεια σημάδεψαν οικογένειες ολόκληρες.
📜 6 Μαρτίου 1943 — Ο βομβαρδισμός
Ιταλικό αεροπλάνο βομβάρδισε το Βουνέσι. Σύμφωνα με ιστορικές καταγραφές, υπήρξαν νεκροί και καταστροφές στην περιοχή του χωριού, μεταξύ άλλων κοντά στη βρύση «Ζάβα».
🔥 13 Ιουνίου 1943 — Η μεγάλη καταστροφή
Η ημερομηνία αυτή έμεινε χαραγμένη στην ιστορία του τόπου μας. Οι ιταλικές δυνάμεις πυρπόλησαν το χωριό, κατέστρεψαν σχεδόν όλα τα σπίτια και εκτέλεσαν αμάχους. Οι κάτοικοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους και να αναζητήσουν καταφύγιο στα γύρω βουνά.
Πίσω έμειναν αποκαΐδια, χαμένες περιουσίες και αναμνήσεις μιας ζωής που μέσα σε λίγες ώρες άλλαξε για πάντα.
⚔️ Νοέμβριος–Δεκέμβριος 1943 — Νέες δοκιμασίες
Οι γερμανικές επιχειρήσεις στην περιοχή έφεραν νέες απώλειες και νέα δεινά. Άμαχοι εκτελέστηκαν και οι κάτοικοι συνέχισαν να ζουν μέσα στην ανασφάλεια και τον φόβο.
🇬🇷 Αντίσταση, απελευθέρωση και εμφύλιος
Στα Άγραφα αναπτύχθηκε η Εθνική Αντίσταση. Άνθρωποι του τόπου μας βρέθηκαν μέσα στη δίνη των γεγονότων, ο καθένας με τη δική του διαδρομή. Κι όταν έφυγε ο κατακτητής, η ειρήνη δεν ήρθε αμέσως. Οι πολιτικές συγκρούσεις και αργότερα ο Εμφύλιος άφησαν καινούργιες πληγές σε οικογένειες και χωριά.
🕯️ Πίσω από κάθε όνομα υπήρχε ένας άνθρωπος.
Μια μάνα που περίμενε το παιδί της. Ένας πατέρας που προσπαθούσε να σώσει την οικογένειά του. Ένα παιδί που αναγκάστηκε να μεγαλώσει μέσα στον φόβο. Ένα σπίτι που δεν ξαναχτίστηκε ποτέ όπως ήταν.
Κι όμως, το Βουνέσι επέζησε. Οι άνθρωποί του ξαναέχτισαν τα σπίτια τους, ξανακαλλιέργησαν τη γη τους και κράτησαν ζωντανό τον τόπο τους.
Σήμερα έχουμε χρέος να θυμόμαστε. Όχι για να αναζωπυρώνουμε τα μίση του παρελθόντος, αλλά για να τιμούμε τους νεκρούς, να μαθαίνουμε την ιστορία μας και να παραδίδουμε στις επόμενες γενιές την αλήθεια.
📖 Η ιστορική έρευνα για το Μορφοβούνι (Βουνέσι) περιλαμβάνεται, μεταξύ άλλων, στο βιβλίο του Δημήτρη Κυρίτση «Το Μορφοβούνι (Βουνέσι) στην Αντίσταση και στον Εμφύλιο».
Και τώρα, ας μιλήσουν οι μνήμες των ανθρώπων μας.
Όσοι γνωρίζετε ιστορίες από τους γονείς και τους παππούδες σας, όσοι έχετε παλιές φωτογραφίες, γράμματα ή οικογενειακές μαρτυρίες από τα χρόνια 1940–1945, μοιραστείτε τα μαζί μας.
Ίσως μια ιστορία που ακούσαμε μικροί από τον παππού ή τη γιαγιά μας να είναι ένα πολύτιμο κομμάτι της συλλογικής ιστορίας του χωριού.
Ενα από τα θύματα του χωριου μας ηταν και ένα παιδί του παππού μου Φώτη Κοτοπούλη!
Από αφηγηση της μάνας μου οι κάτοικοι για να γλυτώσουν πήραν το δρόμο για το βουνό.Μεταξυ τους ηταν και η οικογενεια της μάνας μου.Η γιαγια μου Κωνσταντία κράταγε στην αγκαλιά της το νεογέννητο παιδί της.Δεν άντεξε τις κακουχίες και πέθανε στην διαδρομή για το βουνο.Το θάψανε πρόχειρα σκεπαζοντας το με πετρες,και στην επιστροφή το βρήκαν φαγωμένο απ τα πεινασμενα σκυλιά!!
Ας κρατήσουμε ζωντανή τη μνήμη του Βουνεσίου.
Γιατί ένας τόπος δεν είναι μόνο τα σπίτια και οι δρόμοι του. Είναι οι άνθρωποί του, οι θυσίες τους και οι ιστορίες που αφήνουν πίσω τους.
Πολυ πιο περισσότερα στο βιβλίο του Δημήτρη Κυριτση που αξιζει να διαβασετε!!!
🕯️ Αιωνία η μνήμη όλων των αθώων θυμάτων.
#Μορφοβούνι #Βουνέσι #ΙστορίαΤουΧωριούΜας #Μνήμη #Κατοχή #ΕθνικήΑντίσταση
